دوستم داري، مي دانم، بازدوست دارم که بپرسم گاهيدوست دارم که بپرسم امروزمثل ديروز مرا مي خواهيمهربانيست و يا بي مهريست؟تنگ بي آب براي ماهي؟فرصتي تا بسراييم از همبس کن از فلسفه هاي واهيعشق عشق است چه بر لوحي زربنويسند، چه برگ کاهيپرسش از عقل چه جايي دارد ؟تا جنون مي دهدت آگاهي؟غير از آن کوچه که ديوارش نيستخانه ي دوست ندراد راهيادامه مطلب

بگو سيب!
بخند...
من ِ وحشي،
به عشق همين سيب ها آدم شدم!

همه ي کتاب ها
يار مهربان نيستند...
بعضي هايشان جان به لب مي کنند آدم را!
مثلا کتاب مقتل...
___________________________
پ.ن: يه روز برات مي ميرم..

خانم! با شما هستم ...شما که با لباس و آرايشي که مال مجلس فاسق ها و عياش هاست، به تماشاي دسته عزاي حسين آمده ايدشما که "نگاه" و "توجه" و "تقواي" جوان عزادار را مي دزديد ..در مورد نيت شما براي آمدن به اينجا قضاوت نمي کنم! خود دانيد و خداي حسين!اما اگر دربي آبي و قرمز بود و قرمزي با لباس و بوق قرمز به ميان آبي ها آمد و آبي ها را تشويق کرد، هم آبي ها او را "هو" خواهند، هم قرمزها او راآمدن به مجلس حسيني ها، با لباس و اتيکت يزيدي ها شايد يک "ثواب درب و داغان" و "ناقص" و "بي رنگ و لعاب" براي شما داشته باشد .. شايد!اما "دهگان دهگان" و "صدگان صدگان" دزديدن تقواي جادامه مطلب

آخرين گناه امروزم،
توبه ي آخر شبم بود!
____________________________________
پ.ن: الهي العفو

نناز به چيزهايي که داري، که هيچ است، هيچ!
مي داني که! آسمان در تصرف کلاغ هاست
و طاووس ها اما روي "زمين"، باوقار و باشکوه، بي ادعا و سر به زير، راه مي روند و به رغم قارقار کلاغکان روي سياه، طاووس است که همچنان استعاره ي شاعران خواهد ماند.
.............................................................
پي نوشت: ندارد! بدون شرح!*

نه احتياج به سيب و نه گندم است اينجاهبوطِ تجربه اي در تداوم است اينجا نپرس وسوسه ي آدم است يا حوا؟چه فرق؟ چهره ي بازيگران گم است اينجا شديم ساعت و تقويم، خود نمي فهميم چه ساعت است؟ و يا فصل چندم است اينجا؟ به شوق ديدن آرامش پس از توفان هنوز حوصله ها در تلاطم است اينجا کجاست جذبه ي لبخندهايمان؟ و يا!چقدر حافظه ها بي تبسم است اينجاخودم به پرسش آخر جواب خواهم دادمگو شنيدن پاسخ توهم است اينجاادامه مطلب

هستي و من نمي بينمت ... چشم را خدا براي چه آفريد پس؟
______________
پي نوشت يک: (عَميَت عَينُُ لا تراک) ... امام حسين؛ دعاي عرفه
پي نوشت دو:  تا کور شود هر آنکه نتواند ديد

من هر شب با تو زيباترم
بر عاشقت آفريني بگو
تابيده ام بر شعر تنت
مي خوانمت خط به خط، مو به مو!

يکي از اساسي ترين دلايل مشکلات ما، اين هست که تکليفمون با دل و عقلمون روشن نيست!
تا نشينيم سنگامونو با خودمون وا نکنيم
و تصميم نگيريم که مي خوايم کي باشيم؟!
چطور آدمي باشيم!!
تا آخرين روز زندگيمون، همينطور سرگردون و حيرون خواهيم موند!
بايد تصميم درست بگيريم
وگرنه !
خودمون و اونايي که باهامون در ارتباطند
قطعا اذيت خواهند شد ...